Hoe de EU-regelgeving rond duurzaamheid ontrafelen ?

@Pexels

Door NN Investment Partners (NN IP)

Europese vermogensbeheerders en adviseurs in financiële markten hebben de komende vier maanden een moeilijke taak voor de boeg. Nieuwe wetgeving die voortvloeit uit het Europese Unie-actieplan voor een groenere economie vereist dat vermogensbeheerders tegen maart 2021 al hun beleggingsproducten classificeren op basis van duurzaamheid.

Een groenere toekomst is een topprioriteit voor de Europese Unie, nu we nog maar tien jaar verwijderd zijn van de streefdatum van 2030 om de milieudoelstellingen van de Overeenkomst van Parijs en de Duurzame Ontwikkelingsdoelstellingen (SDG’s) van de VN te bereiken. De publieke sector kan niet de volledige last dragen van de enorme investeringen die nodig zijn om deze doelstellingen te bereiken. Bedrijven en financiële instellingen moeten samenwerken met overheden, en om ervoor te zorgen dat ze dat doen, werkt de Europese Unie een uitgebreid wet- en regelgevend kader uit.

 

Meer transparantie

De verordening betreffende informatieverschaffing over duurzaamheid in de financiële dienstensector is een belangrijk onderdeel van de wetgeving. De SFDR streeft naar meer transparantie over hoe financiële marktpartijen zoals vermogensbeheerders en financiële adviseurs duurzaamheidsrisico’s en -kansen integreren in hun beleggingsbeslissingen en -aanbevelingen. Ze moeten al hun beleggingsfondsen indelen in drie categorieën van duurzaamheid – grijs, lichtgroen en donkergroen – en hun documentatie, marketingmateriaal en rapportering daaraan aanpassen. Deze gestandaardiseerde productlabeling geeft beleggers een beter inzicht in de duurzaamheid van hun beleggingen.

De drie classificaties voor beleggingen zijn:

  • artikel 9, of donkergroen, van toepassing op producten met duurzame doelstellingen;
  • artikel 8, of lichtgroen, van toepassing op financiële producten die milieu- of sociale kenmerken bevorderen in het kader van de brede beleggingsstrategie;
  • artikel 6, of grijs, van toepassing op producten die rekening houden met ESG-risico’s als onderdeel van het beleggingsproces of die expliciet als niet-duurzaam worden verklaard.

Dit proces heeft een grote impact op elke vermogensbeheerder. Een volledige analyse van hun fondsen en mandaten is nodig om ze te kunnen classificeren.

Één taal op het gebied van duurzaamheid

De SFDR zal in maart 2021 in werking treden. Het is een van de uitlopers van het Europese Unie-actieplan voor de financiering van duurzame groei en een groener Europa. Dit plan bestaat uit 10 punten. Het is erop gericht de kapitaalstromen om te leiden naar duurzame beleggingen, duurzaamheid op te nemen in het risicobeheer en transparantie en een langetermijnvisie op de financiële en economische activiteit te bevorderen[1].

Onderdeel van het Europese Unie-actieplan is het tot stand brengen van één taal op het gebied van duurzaamheid, zodat alle deelnemers dezelfde criteria hanteren om de duurzaamheidskenmerken van economische activiteiten te bepalen, te meten en erover te rapporteren. Dit wordt taxonomie genoemd. Voor de uitvoering van het Europese Unie-actieplan zijn ook wijzigingen nodig in de bestaande wetgeving, waaronder MiFID II, BMR en de AIFMD- en UCITS-richtlijnen.[2]

De SFDR is nauw verbonden met twee andere wetgevende documenten, die allemaal deel uitmaken van het Europese Unie-actieplan. De eerste is de Europese Unie-taxonomieverordening, waarin de criteria zijn vastgelegd om te bepalen of specifieke economische activiteiten bijdragen tot milieudoelstellingen. Vermogensbeheerders en andere professionele beleggers moeten voor elk relevant financieel product, met inbegrip van beleggingsfondsen, het deel van de beleggingen vermelden waarmee activiteiten worden gefinancierd die in aanmerking komen voor de taxonomie. De taxonomie richt zich momenteel vooral op milieukwesties. In de toekomst zal ze ook maatschappij- en governancefactoren omvatten.

Betere communicatie

Het tweede wetgevende document, de richtlijn met betrekking tot de bekendmaking van niet-financiële informatie (Non-Financial Reporting Directive – NFRD), bevat strengere en meer gestandaardiseerde eisen in verband met de manier waarop bedrijven niet-financiële informatie rapporteren en hoe ze milieu-, maatschappij- en governancegegevens (ESG) bekendmaken. Sinds 2018 moeten bedrijven niet-financiële overzichten opnemen in hun jaarverslagen. De Europese Unie zal de NFRD herzien om de uitvoering van de EU-taxonomie en de SFDR te ondersteunen.

Europese Unie-actieplan: duurzame groei financieren

Welke gevolgen voor de financiële sector?

Marktpartijen zoals vermogensbeheerders en financiële adviseurs spelen een centrale rol bij de uitvoering van het Europese Unie-actieplan. Ze analyseren wat de bedrijven rapporteren in het kader van de NFRD en nemen deze analyse op in hun beleggingsdocumentatie, publicaties en SFDR-rapportage. De producten die zij aanbieden, behoren tot het toepassingsgebied van de SFDR en dienen ingedeeld te worden in één van de drie bovengenoemde categorieën (donkergroen, lichtgroen of grijs).

Vermogensbeheerders kunnen dus niet langer alleen zeggen dat ze over duurzame fondsen beschikken. Ze moeten dat bewijzen en kunnen aantonen dat hun besluitvormingsproces voor beleggingen, risicobeheer en productpublicaties volledig op elkaar zijn afgestemd

Het concept van duurzaamheid evolueert voortdurend en dat geldt ook voor de Europese Unie-taxonomie en de SFDR. De huidige sterke focus op het milieu kan bijvoorbeeld verschuiven naar meer sociale elementen, zoals inclusie, diversiteit en gezondheid. Naarmate de verschillende wetgevingsniveaus de komende twee tot vier jaar in werking treden, zal ook de marktpraktijk zich ontwikkelen. Dit is veel meer dan alleen een kwestie van onderhoud en compliance. Het is een belangrijke stap op weg naar een sterk, toekomstgericht en groener Europa en mogelijk een blauwdruk voor de rest van de wereld.

Zie ook de rubriek ‘beheer’

[1] Europese Commissie – Actieplan: duurzame groei financieren

[2] Richtlijn betreffende markten voor financiële instrumenten II, Benchmarkverordening, Richtlijn inzake beheerders van alternatieve beleggingsinstel-lingen, Richtlijn betreffende instellingen voor collectieve belegging

 

 

Dit bericht is geplaatst in Actualiteit, Duurzame beleggingen met de tags , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *