2013: Kansen in een bewogen jaar

Fidelity

Het klimaat op de aandelenmarkten zal in 2013 waarschijnlijk met recht ‘event-driven’ zijn. Veel zal afhangen van het vermogen van politici en centrale banken om akkoorden te sluiten en de juiste beleidsbeslissingen te nemen. Zeker is wel dat de centrale banken in 2013 gecoördineerd zullen overgaan tot een forse uitbreiding van hun balansen. Kwantitatieve versoepeling was een paar jaar geleden nog een onconventionele maatregel, maar is nu aan de orde van de dag. Per saldo blijft signaal naar de obligatiemarkten hetzelfde. De rente op staatsobligaties zal waarschijnlijk laag blijven. De negatieve reële rente zal beleggers stimuleren om naar positief rendement te zoeken bij kortlopende, inkomensgerichte instrumenten.

Aandelen kunnen stijgen op basis van hogere winsten of hogere multiples. De vooruitzichten op winstgroei zijn vrij beperkt in de ontwikkelde markten, die waarschijnlijk een lage enkelcijferige groei zullen tonen. De winstmarges bevinden zich nu al op recordhoogte. Daarom verwachten we voor Amerikaanse en Aziatische ondernemingen een winstgroei van 4% tot 5%, terwijl Europa zal achterblijven. Het beperkte winstpotentieel werkt  al als een sterke katalysator voor aandelen. Toch zien wij mogelijkheden zijn voor een waardestijging van aandelen, afhankelijk van de voortgang die we zullen zien op een aantal fronten. Deze visie stoelt op drie factoren:

  • Historisch gezien zijn aandelen  redelijk gewaardeerd met koers-winstverhoudingen van ongeveer  13 tot 14 maal de winst over de afgelopen 12 maanden. Dat is niet bijzonder goedkoop, maar aandelen worden aantrekkelijker als we hun waardering vergelijken met die van staatsobligaties en investment-grade schuldpapier.
  • De afgelopen jaren hebben beleggers aandelen consistent de rug toegekeerd. Die uitstroom is zo groot dat institutionele portefeuilles minder aandelen bevatten dan ooit in de afgelopen 30 jaar. Aandelen zijn niet populair en er is daarom steeds meer kans op een ommekeer van deze trend.
  • De volatiliteit is afgenomen. De VIX-volatiliteit heeft de aandelenmarkten sinds 2008 herhaaldelijk geplaagd, vaak met niveaus van meer dan 20%. We denken dat een stijging van de aandelenmarkten niet mogelijk is zonder een voorafgaande afname van de volatiliteit. De VIX is sinds juli lager dan 20% en is nu teruggevallen tot circa 15%. Dat is een bemoedigend teken.

Deze factoren leggen de basis voor een stijging, maar er moeten nog steeds belangrijke obstakels uit de weg worden geruimd. We zien drie belangrijke risico’s voor de aandelenmarkten in 2013:

  • Als er geen oplossing komt voor de ‘fiscale afgrond’ in de VS, kan dit leiden tot een recessie in de VS en de rest van de wereld. De kans dat de Amerikaanse begroting over de rand van de afgrond gaat en zo’n 4% van het BBP afhaalt wordt onderschat, doordat het Congres ideologisch in twee kampen is verdeeld.
  • De crisis van de economie, de staatsbegrotingen en de banken in Europa is nog steeds niet opgelost, ondanks de positieve invloed van de beloften van de centrale banken. Het politieke klimaat in de perifere landen wordt radicaler en dat vergroot de kans op verdere onrust. Een ongunstige schulddynamiek en zwakke fundamentele factoren wijzen op verdere verslechtering.
  • Het geopolitieke panorama, vooral in het Midden-Oosten, kan een belangrijk en onvoorspelbaar risico opleveren in 2013. De confrontatie tussen Israel en Iran over nucleaire faciliteiten zullen in het komende jaar waarschijnlijk een climax bereiken.

Dus wat kunnen beleggers doen? Na inflatiecorrectie valt er geen waarde te halen bij staatsobligaties. Beleggers zullen dus ergens anders op zoek gaan naar rendement, vooral bij kortlopende instrumenten.

Tegen deze achtergrond bieden dividendaandelen nog steeds een aantrekkelijk rendement in vergelijking met staatsobligaties. In Europa kunnen beleggers een dividendrendement van 3% tot 4% verwachten (uitgezonderd de financiële sector waar veel dividenden zijn geschrapt). De balansen zien er gezond uit, de cashflow is solide en de pay-out ratio’s zijn laag in vergelijking met het groeipotentieel. We denken dat we in 2013 een winst- en dividendgroei van 4% tot 5% zullen zien, vooral bij grote kwaliteitsondernemingen. Dividenden van 3-4% plus een verwachte groei van 4-5% kunnen dus een aantrekkelijke total return van 7-8% opleveren. Dat kan zorgen voor meer instroom in inkomensgerichte aandelenfondsen.

Wat sectoren betreft verwachten we dat de koplopers van het afgelopen jaar het voortouw blijven houden. Kwaliteit blijft een belangrijk thema en aandelen met hoge rendementen op het belegde kapitaal zullen een premie blijven aanlokken. We verwachten dat bepaalde namen uit de sectoren gezondheidszorg, technologie en consumentengoederen aantrekkelijk gewaardeerd zullen blijven. Er zijn kwaliteitsondernemingen met een sterke concurrentiepositie die profiteren van structurele rugwind. Bovendien geven ze cash terug aan de aandelenhouders via dividenduitkeringen. Nestlé, Unilever en Sanofi zijn hier voorbeelden van. Met deze sterke multinationale ondernemingen kunnen beleggers er redelijk gerust op zijn dat ze hun geld zullen terugkrijgen. In de tussentijd ontvangen ze een hoger inkomen dan uit staatsobligaties. Sommige farmabedrijven hebben ondanks een enkelcijferige koers-winstverhouding toch een van de hoogste rendementen op kapitaal. Ook in de technologiesector zijn er goede mogelijkheden voor dividendgroei. Sommige grote namen uit deze hoek hebben zich ontwikkeld tot bedrijven met een stabiele lage groei die een aantrekkelijke total return bieden. Een rendement van rond de 3,5% op Microsoft lijkt misschien laag, maar dat wordt wel vier maal gedekt door cash. Dit betekent dat  Microsoft het potentieel heeft voor een toekomstige dividendgroei die fors hoger is dan de winstgroei.

Op regionaal niveau zien de opkomende markten er relatief goed uit, vanwege hun betere groei en het feit dat er waarschijnlijk meer kapitaal zal toestromen naar hoger rentende valuta’s. We verwachten zelfs dat de appreciatie van valuta’s een steeds belangrijker beleggingsthema zal worden in de opkomende markten vanwege de gecoördineerde balansuitbreiding van de centrale banken in de ontwikkelde economieën. De Chinese economie is goed gepositioneerd voor een herstel in 2013. De inflatie is onder controle gebracht en de wisseling van het leiderschap is nu achter de rug. Dat schept ruimte voor een versoepelend monetair beleid. Beleggers lijken rekening te houden met een economische groei van 6% tot 8%, maar nu deze horden zijn genomen kan de markt relatief beter presteren.

In de ontwikkelde wereld lijkt de Amerikaanse markt aantrekkelijk, mits het gevaar van de fiscale afgrond kan worden afgewend. Het huidige herstel van de huizenmarkt is een belangrijke aantrekker voor de rest van de economie. Ook het consumentenvertrouwen laat een verbetering zien. Dankzij de exploitatie van de schaliereserves zouden de VS kunnen uitgroeien tot de grootste producent van gas en olie. Het is echter vooral het bredere effect van goedkopere energie dat een positieve uitwerking op de economie heeft. Dit zal de VS een concurrentievoordeel bezorgen boven andere ontwikkelde landen en een centrale rol spelen bij de herleving van de Amerikaanse industrie. Allerlei industriesectoren, van chemie tot techniek, zullen naar verwachting profiteren van de veel lagere productiekosten.

Dit bericht is geplaatst in Aandelen met de tags , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *