Houdt reflatie aan in 2018 of niet? Drie factoren zijn bepalend

@Pexels

Door Johanna Kyrklund, hoofd multi-asset investments bij Schroders

Er zijn drie factoren die bepalen of de reflatoire omstandigheden dit jaar aanhouden:

    • De wereldwijde groei van het BBP zal de komende twee jaar rond de 3% zal blijven. De belastinghervorming in de VS zou voor een grote verrassing kunnen zorgen. Maar men verwacht niet dat de Amerikaanse bedrijven de voordelen van hun belastingverlaging in het geheel zullen besteden.

  • Amerikaanse 10-jaars obligatierente. De waarderingen van Amerikaanse aandelen zijn houdbaar zolang de Amerikaanse 10-jaarsrente niet hoger is dan 3%. Dit vereist dat de inflatie gematigd blijft.
  • De technologische ontwrichting en vergrijzing drukken op de inflatie, men verwacht dat 3% de bovengrens blijft en dat het proces van monetaire normalisatie geleidelijk verloopt. Tegen deze achtergrond remmen de waarderingen de rendementen op de middellange termijn. Maar een periode met lagere rendementen is waarschijnlijker dan een berenmarkt.

Wat kan de spelbreker zijn?

Inflatie kan de spelbreker worden. De wereldhandel trekt aan, waardoor de groei opwaarts kan verrassen en zo de inflatie kan oplopen. De lonen zijn een andere factor. Onderzoek van de Fed wijst uit  dat als de werkloosheid onder een bepaalde drempel daalt, de correlatie tussen werkloosheid en inflatie nieuw leven kan worden ingeblazen en daarmee de inflatie stijgt . Een dergelijk scenario – toenemende wereldhandel en inflatieversnelling –  leidt tot een hogere inflatieverwachting: van 2,3% naar 3%. Dit veroorzaakt volatiliteit op de staatsobligatiemarkten, maar biedt ook kansen in cyclische en door waarde gedreven sectoren van de aandelenmarkten.

Een tegenvallende groei zou verontrustender zijn. De ontwikkelde markten bevinden zich in de expansiefase; de economie groeit en de inflatie stijgt. De volgende fase is die van vertraging en dat is de slechtste fase voor rendementen. De uitdaging is dat een groeivertraging aanvankelijk goed aanvoelt: de productie ligt nog steeds boven de trend en hoewel de groei vertraagt, is deze nog steeds positief. Maar in deze fase zijn de rendementsverwachtingen en de waarderingen van aandelen aan de hoge kant, met de kans op een teleurstelling en negatief rendement. Vooralsnog staan de seinen op groen maar de volgende drie trends moet men in de gaten houden:

  • De VS en China reduceren de liquiditeit. Normalisatie heeft altijd het risico dat te snel verkrapt wordt.
  • De rendementscurves vlakken af. De obligatiemarkten prijzen een tragere groei in. Dat staat enigszins op gespannen voet met het optimisme op de aandelenmarkten.
  • Schroders verwacht dat de dollar zwak blijft als de rest van de wereld aanhaakt op de Amerikaanse economische groei. Indien de dollar sterker wordt, dan drukt dat op de Chinese groei en verkrapt de liquiditeit.

We kunnen dus op reflatoire omstandigheden rekenen, waarbij activa uit de opkomende markten relatief goedkoop lijken. Later in 2018 nemen de zorgen toe over een gesynchroniseerde verkrapping van de liquiditeit. De grootste verrassing zou zijn als aan het einde van dit jaar de staatsobligatierente lager koerst dan nu.

Lees ook corner Investeringen

Dit bericht is geplaatst in Actualiteit met de tags , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *