Elke graad warmer maakt de Amerikaan armer

@Pexels

Door Degroof Petercam

Het is zonde dat de VS uit het klimaatakkoord van Parijs zijn gestapt. Niet alleen voor het klimaat, ook voor de Amerikaanse economie.

De Amerikaanse economie is de dupe van de afspraken om de opwarming van de aarde te beperken tot 2 graden, betoogde de Amerikaanse president Donald Trump eerder dit jaar. Hij trok zijn land prompt terug uit het klimaatakkoord van Parijs. Op korte termijn zal dat wel een positieve impact hebben op de economische groei, maar op langere termijn is het onmiskenbaar negatief. Onlangs nog voorspelde Science[1] dat bij elke graad dat de aarde opwarmt, er een economische kostprijs is van 1,2 procent van het Amerikaans bruto binnenlands product.

Staten zoals Californië, New York en Iowa hebben het zwaar te verduren onder de klimaatverandering en hebben daarom al verregaand hun productiemethodes voor energie aangepast. Een radicale ommezwaai is voor hen uit den boze. De economische sectoren worden vandaag gestuurd door technologische vooruitgang die gericht is op een grotere energie-efficiëntie en economische winsten, en niet door publieke toezeggingen door hun politieke leiders. Ook al kunnen we niet helemaal uitsluiten dat andere landen dezelfde weg zullen inslaan als de VS, toch is het risico eerder klein:

  1. door de onmiddellijke reacties van Europa en vooral China die zich positioneren als de aandrijvers om het klimaatakkoord van Parijs uit te voeren;
  2.  door de tijdsspanne van meerdere jaren die de uittreding met zich meebrengt.

De klimaatopwarming heeft ook grote humanitaire gevolgen voor de VS. Enkele jaren geleden verklaarde het Pentagon dat de klimaatverandering een gevaar betekende voor de nationale veiligheid. Een groot deel van de Amerikanen woont dicht bij de kust, en een massale volksverhuizing naar het binnenland door een stijging van de zeespiegel heeft enorme gevolgen voor de economie en de sociale structuren.

Het afwijzen van het klimaatakkoord is natuurlijk geen goede zaak, maar de realiteit is gelukkig iets hoopgevender dan de borstklopperij van Trump doet vermoeden. De meeste Amerikaanse staten volgen hem niet in hun regelgeving, en ook in de ondernemerswereld overheerst de realpolitik. Zo zijn er amper nieuwe langetermijninvesteringen in fossiele brandstoffen. Bedrijven beseffen dat toekomstige presidenten de beslissingen van Trump gewoon kunnen terugdraaien, en banken willen zulke investeringen daarom ook niet financieren.

De VS mogen dan wel een steek laten vallen, andere landen steken net een tandje bij. Zo nam China in zijn jongste vijfjaarplan de ambitie op om tegen 2020 uit te groeien tot de wereldwijde leider in milieu-innovatie. Het land neemt ook de plaats over van de VS op het vlak van leiderschap in hernieuwbare energie.

Industriële revolutie

De energietransitie is een enorme werf, die cruciaal is om de opwarming van de aarde in te perken. We maken sinds een paar jaar een industriële revolutie mee. En die maakt het nodig om met een heel nieuwe blik naar sectoren te kijken, en te kiezen voor bedrijven die werken aan de oplossingen van de toekomst. Naast de koolstofvoetafdruk van portefeuilles en allerhande rapportering over duurzaamheid, moeten beleggers vooral pragmatisch blijven bij de inschatting van risico’s en opportuniteiten. Wat wordt bijvoorbeeld het gevolg van de invoering van een vaste koolstofprijs op de concurrentiepositie van een bedrijf? Hoe groot zijn de risico’s van de zogenaamde “stranded assets”, dat zijn olie- en gasreserves die door klimaatmaatregelen nooit meer rendabel ontgonnen kunnen worden? Dat laatste geldt trouwens niet alleen voor bedrijven. Enkele van de grootste oliebedrijven zijn in handen van overheden, denk maar aan Venezuela of Saudi-Arabië.

De transitie naar een duurzame economie is een titanenwerk, dat wereldwijd enorm veel banen creëert. ‘Er zijn immense infrastructuurinvesteringen en financieringen voor nodig. Beleggers in alternatieve energie, of het nu gaat om infrastructuur of nieuwe producten en diensten, helpen die broodnodige omwenteling niet alleen vooruit, maar profiteren tegelijk van hun potentieel.

Lees ook corner Duurzame beleggingen

[1] http://science.sciencemag.org/content/356/6345/1362

Ce contenu a été publié dans Actualiteit, Duurzame beleggingen, avec comme mot(s)-clé(s) , , . Vous pouvez le mettre en favoris avec ce permalien.

Laisser un commentaire

Votre adresse de messagerie ne sera pas publiée. Les champs obligatoires sont indiqués avec *