Actualiteit: Toen zong u, dus dans nu maar!

De Duitse ergernissen over de toestand in de eurozone zijn te begrijpen: de Duitsers, die alle macro-economische criteria steeds hebben nageleefd, weigeren, net zoals de mier uit de fabel, de zuiderse krekel te allen prijze te helpen.

«Nochtans is de prijs die de bevolking uit de Zuid-Europese landen moet betalen om de concurrentiekracht via bezuinigingsmaatregelen weer op te krikken, enorm. De werkloosheid stijgt explosief en treft vooral de jongeren waarvan meer dan de helft geen werk meer vindt. De faillissementen stapelen zich op en hebben vooral betrekking op kleine en middelgrote ondernemingen waarvan de kredietlijnen zijn afgesneden door de banken in moeilijkheden », merkt Guy Wagner, Chief Economist bij de Banque de Luxembourg, op.

De bevolking in Zuid-Europa vreest voor de bail-in (dit wil zeggen dat de hulp van de spaarders wordt ingeroepen om de bankencrisis te bezweren) zoals in Cyprus. Ondertussen is de ECB van plan haar soepel monetair beleid voort te zetten. Maar is dat wel houdbaar op termijn? Sommigen betwijfelen dit. « Niet alleen verhoogt een stijging van de geldmassa het groeipotentieel niet en accentueert ze de conjunctuurcycli door te beletten dat de onevenwichten worden weggewerkt tijdens een recessie, maar leidt ze ook tot een herverdeling van de rijkdom binnen de maatschappij. De stijging van de geldmassa bevoordeelt diegenen die het bijkomende geld als eerste ontvangen, want ze kunnen goederen en diensten tegen ongewijzigde prijzen kopen, terwijl diegenen die het bijkomende geld later ontvangen deze duurder moeten betalen. Eigenaars en schuldenaars worden bevoordeeld ten koste van spaarders en andere schuldeisers. Dat betekent dat het beginsel van privé-eigendom niet wordt nageleefd, terwijl het een van de voorwaarden vormt voor de goede werking van het kapitalisme in de echte zin van het woord en is opgenomen in alle grondwetten van de democratische staten. Samengevat zorgt het huidige monetaire beleid van de centrale banken ervoor dat vastrentende beleggingen steeds risicovoller worden », aldus nog Guy Wagner.

De rendementen van obligatiebeleggingen worden uitgehold door de inflatie en sommige beheerders pleiten voor een terugkeer naar aandelen. Maar ook daar zijn de meningen verdeeld. Sommigen herinneren aan het adagium « sell in May and go away ». « In mei wordt traditiegetrouw wat stoom afgelaten en dat blijkt dan ook uit de cijfers. De strategie “sell in May and go away” heeft de laatste jaren steeds haar werk gedaan. Recente cijfers doen vermoeden dat deze trend ook in 2013 zal worden voortgezet », zegt Keith Wade, Chief Economist and Strategist bij Schröders.

De cijfers van de Amerikaanse economie stellen wat teleur. De Chinese groei is zwakker dan verhoopt. Als deze trend bevestigd wordt in mei, zouden de monetaire versoepelingsmaatregelen, die waarschijnlijk zullen voortduren, een verdere rally van de markten inluiden.  « Binnen deze context verkiezen we aandelen boven obligaties. (…) Dit alles pleit voor een actieve strategie met dividendaandelen als een van de belangrijkste thema’s », adviseert Guy Wagner. In deze optiek moet de voorkeur gaan naar aandelen van zeer goede kwaliteit binnen een diversificatie van de portefeuilles.

Dit bericht is geplaatst in Actualiteit met de tags , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *